عادت کرده ایم که تکرار تاریخ را باور کنیم ! عادت کرده ایم که شاهد ساکت تکرار تاریخ باشیم !

و البته دیگر کسی نیست که بر سرمان فریاد بکشد : ( یا اشبا ه الرجال ... )

باید باور کنیم در همین مملکت در همین تهران ودر مسجد دانشگاه شریف به تابوت شهدای گمنام اهانت می کنند وما شاهد و ناظریم و البته ساکت !

تابوت شهیدان گمنام ساعتها بر روی زمین می ماند و دفن نمی شود ! چرا ؟ چون آل معاویه و ابو سفیان هنوز زنده اند !

دوشنبه سیاه دانشگاه شریف نمادی از جولان جوجه کفتارهای بنی امیه در روزگار غربت فرزندان گمنام امام مجتبی (ع) بود !

دوشنبه سیاه صدای زوزه ها در صحن مسجد دانشگاه پیچید که : انجمن اسلامی دانشگاه شریف اجازه دفن شهدا را نداده است و اینکه ما اعضای انجمن اسلامی دانشگاه شریف اجازه دفن شهدا را به احدی نخواهیم داد .

باید هم انجمن اسلامی دانشگاه شریف در بالای تابوت شهدای گمنام هلهله کنند کف بزنند و اجازه دفن ندهند .

چون دانشگاهها باید نمایشگاه دختران آرایش کرده و نیمه برهنه باشد , چون دانشگاهها باید مثل این روزها عین تالار عروسی باشد , چون دانشگاهها باید عرصه خنده های مستانه و دوستی های لحظه ای و حلقات تنگ همنشینی دختران بی حیا و پسران بی عفتی باشد که از دانشجویی صرفا دختر بازی و رفاقت های ساعتی و کوهنوردی های مختلط و پارتی های شراب آلودش را خوب می فهمند !

و درست به همین دلایل است که نباید هیچ شهیدی در دانشگاه دفن شود و صد البته حضور استخوان پاره های شهدای گمنام در فضای دانشگاه ها اجازه افسار پاره کردنها و عیاشی ها و بد مستی ها را به هیچ کس نخواهد داد ! چرا که شهدا میراث دار غیرت علوی و فاطمی بوده و هستند .

و مگر شهدا مثل ما اهل تساهل و تسامح و مصلحت اندیشی بودند ؟ که اگر بودند مثل ما و مثل خیلی های دیگر زنده بودند و کت و شلوار و پیراهن یقه سه سانتی می پوشیدند و تسبیح به دست برای فراموشی نهی از منکر به هزار اما و اگر و توجیه علمی و روانشناسی متوسل می شدند .

اما حضور استخوان پاره های شهدای گمنام در دانشگاهها فریادی ابدی بر سر تمامی اهل منکر خواهد بود , اهل منکری که دانشگاه مملکت امام زمان (عج) را به عیاشخانه تبدیل کرده اند .

جوجگان و دست پروردگان مکتب لیبرالیسم فرهنگی و اباحه گری مثل مولای مرتد و کثیفشان (مصدق السلطنه) با هر چه نماد دینداری و غیرت و حیا و عفت است مخالفند , آن هم با توسل به هر روش لیبرالیستی , خواه کتک زدن ریس دانشگاه تا سر حد بستری شدن در بیمارستان باشد و خواه شکستن شیشه های ساختمان ریاست دانشگاه !

خواه بر هم زدن امنیت و قداست خانه خدا با پرتاب مواد انفجاری باشد و خواه توهین به شهدای گمنام .

باید به حق پرسید واقعا چه کسانی سزاوار بودند پوتین گرگهای بعثی بستر نوامیسشان را نوازش کند , چرا اگر پیکرهای نحیف بچه بسیجی های 14 , 15 ساله در برابر شنی تانکهای تی 72 حزب بعث سد نمیشد آنگاه نوادگان امروزین معاویه و آل آپ تو دیت شده اباسفیان در اصل و نسبشان از (( تکریتیان)) هم ..... !

و دقیقا به همین دلیل است که شهدا مجرمند و دقیقا به همین دلیل است که امروز دختران نیمه برهنه صد قلم آرایش کرده تن فروش همراه با فواسق و رفقایشان در برابر تابوت شهدا می ایستند و و هلهله کنان حریم خانه خدا و مسجد دانشگاه را شکسته و ریس انشگاه را زیر مشت و لگد دفن می کنند .

و آخر کلام اینکه اگر یک دانشجوی بسیجی , اگر یک جوان متدین در فضای دانشگاه و به منظور دفاع از استقلال کشور یا تمامیت نظام مقدس جمهوری اسلامی یا حمایت از احکام خدا اندکی صدایش را بالا میبرد هزار هزار لیبرال اصلاح طلب یقه چاک می کردند و بر هتک حرمت دانشگاه مرثیه می خواندند و هزاران صفحه از سایتها و لجن نامه هایشان را به شرح و عکس و تفصیلات چماقداری و خشونت طلبی اختصاص می دادند .

اما امروز از هیچ کدامشان صدایی به گوش نمی رسد , امروز تمامی حامیان دیروز حریم دانشگاه خفه شده اند و مشغول تفرج و گشت و گذارند.

ما منتظریم تا محرم گردد , هنگامه امتحان فراهم گردد , ما میمانیم و تیغ و حلقوم شما , یک مو از سر علی اگر کم گردد .

انشاالله کربلایی بشین , التماس دعا .

صدای آهنگهای بندری آنقدر بلند است که فریادهای شهید همت لای نیزارهای اروند جا می ماند وبه گوش نمی رسد . بردیوارها روی پوستر شهید عکس مرده هشتاد ساله میچسبانند و نام شهید را از کوچه ها برداشته و نام سوسن و زنبق میگذارند غیرت یک شب بی هوا از جیب مردها می افتد و توی لجنزار غفلت گم می شود مردها توی چراگاههای خیابان راه می افتند و گناه می چرند زنها مثل دست فروشها می ایستند کنار خیابان و جواهرات بدلی عرضه می کنند و پوست گوزن می پوشند و از زیر روسریهایشان رشته های جهنم شعله می کشد آنها افتخار می کنند که بچه هایشان همبرگر را درست تلفظ می کنند و به پیتزا علاقه پیدا کرده اند .

دهها مرد که فقط از نظر جنسی مرد هستند افتخار می کنند زنان خود را آرایش کرده و با بدترین وضع در کوچه و خیابان بگردانند تا مردم به ویژه جوانان را منحرف کنند در کنار آنها بی توجهی مسولین بی تفاوتی مردم وبی غیرتی بستگان مربوطه چه غوغایی می کند .

بعضی ها به اسم تمدن زنگوله به گردنشان می اندازند و وقتشان را با آدامس بادکنکی می گذرانند آنها که می نشینند برنامه های ماهواره را با لذت تماشا می کنند و برای سیلی خوردن پسر دزد سریال گریه می کنند و قربان صدقه فلان قاچاقچی می روند دیگر وقت ندارند که به سیلی خوردن حضرت زهرا(س) فکر کنند وخون دل خوردن امام امت را بشناسند وکتابهای شهیدان و هشدارهای مقام معظم رهبری را جدی بگیرند . آنها می خواهند خوش باشند و زندگی خودشان را بکنند وکاری هم به کار کسی نداشته باشند اگر چنین نکنند چه کسی دنبال بهترین آنتن ماهواره بگردد ؟ آنها در طول چند سال گذشته به نام اسلام و به نام آزادی بی بند و باری را جایگزین عفت و مردانگی سوت و کف و رقاصی را جایگزین صلوات و دهها واژه زشت را جایگزین واژه های ارزشی در کشور آقا امام زمان (عج) کردند و چه کارها و اهانت ها که از این سو و آن سو به خاندان عصمت و طهارت (ع) و مراجع دین و مردم نکردند .

چه کسی فیلمهای سرخ پوستی ببیند و عشق را از فیلمهای هندی یاد بگیرد ؟ کاش مردهایی که غیرتشان را گم کرده اند به اندازه دفترچه ببمه شان و به اندازه کوپن روغنشان به دست و پا می افتادند . مردم به استراحت پس از جنگ پرداخته اند . انصافها چرت میزند و وجدانها آنفلونزا گرفته است و تابوت عاطفه بر زمین مانده است . کاش قحطی عفت تمام میشد . کاش عملیات چریکی چمران عزیز فراموش نمیشد . کاش باکری ها , زین الدین ها , زواره ای ها , اردستانی ها , بصیرها , عیسی پورها و ...... از یاد نمی رفتند . کاش طنین صدای شهید آوینی را با صدای نکره مابکل جکسون عوض نمی کردیم ..

این صدای کیست ؟ !!

سرخی شفق از پیکر خونینش , موج و خروش دریا از ناله زینبش , شرمندگی ماه از جمال رخ علمدارش , راس بریده اش پرچم آزادگی , تن عریانش سجده گاه ملایک , حنجر خونینش منادی توحید , پیشانی شکسته اش بوسه گاه فرشتگان , ذوالجناحش مرکب عشق , یوسف مصر وامدار جمالش , ایوب نبی پناهنده صبرش ,

آدم را شفیع , یونس را منجی , ابراهیم را معین , موسی را همراه , خضر را همسفر و یحیی را همدرد .

دردش از نامردان و امیدش , آری امیدش به ما منتظران است .

حسین جان ! امشب که سینه آسمان ازجفای روزگارتنگ شده , هرکس وهرچیزکه دردنیاهنوزدلی دارد درسوگ شمازانودربغل چون کودک یتیمی زارمیزند .

حسین جان ! دردهای قرن21 زخمهایی التیام نیافتنی و جراحت هایی هستندکه شفادرکارشان نیست , عصری که درآن صحبت ازهمدلی بادومرغزارلطیفه ای بیش نیست ودیگرهیچکس قصه وسعت دریاراباورنمی کند .

عصری که شعرشاعران , عشق عاشقان ونان گرسنگان بازیچه مشتی دلقک پست پول پرست گردیده است .

عصری که درآن قدرت و شهرت و ثروت درگرو تملق و چاپلوسی و مماشات است وسوادوثبات چرخهای ماشین پیشرفت آدم راپنچرمیکند .

عصرطغیان هفت تیرکشان , اوباش وزنان خیابانی

عصرریشخند باورهای دینی باروبان قرمزی که محکم برپیشانی چروکیده مجروحین محتضرشیمیایی بسته شده است .

عصرپسرشدن دختران ودخترشدن آقاپسرها , معلق زدن لوطی و تنبک زدن عنتر آن هم درزمانه ای که همه مشکلات مردم باطرح خریدخدمت سربازی آزمون ادواری و .... مرتفع شده است .

عصرغازشدن مرغ همسایه , ازآبنبات و شکلات واستکان نعلبکی گرفته تاپیچیده ترین لوازم صوتی و تصویری به همت والا وعرق ریختن بعضی آقازاده ها واردمی شوند وچراغ کارخانجات وطن راخاموش می نمایند .

وخلاصه اینکه : راه رسیدن به خورشیدزیاد هم سخت نیست ومی شود آن راباگفتن یک یاعلی (ع) تجربه کردکه جاری ماندن ارزش مردن رادارد که پول همه چیزنیست , هیهات مناالذله تنها یک شعارنیست وشمع شرف درداخل این مرز و بوم باهیچ تندبادی خاموش نمی شود .

امروزبه برکت ملت هوشیاری مثل ملت ایران نه آمریکا ونه بزرگترازآمریکا قادرنیست حادثه ای مثل صلح امام حسن(علیه السلام) را بردنیای اسلام تحمیل کند اینجااگردشمن خیلی فشاربیاوردحادثه کربلا اتفاق خواهدافتاد .

سلاله الزهرانایب المهدی , امام خامنه ای ارواحناله الفدا

دو کوهه السلام اي خانه عشق
سلام ما بر آن ميخانه عشق

دو کوهه منزل و ماواي عشاق
دگر خالي شد از جاي عشاق

دو کوهه با صفا بودي و زيبا
چرا حالا شدي تنهاي تنها !؟

دو کوهه از چه تو ويرانه هستي؟
تو خالي از گل و پروانه هستي؟

دو کوهه صبحگاهت با صفا بود
کلاس درس و ايثار و وفا بود

دو کوهه گو که گردانها کجايند
مگر نزد شهيد کربلايند


دو کوهه آن حسينيه همت
دگر پر گشته است از خاک غربت !

دو کوهه کو يگان ذوالفقارت؟
کجايند عاشقان بي قرارت؟

دو کوهه از جدائي تو فرياد
بگو کجا باشد گردان مقداد

دو کوهه قلب ما پر گشته از غم
نمي آيد دگر گردان ميثم

دو کوهه کن نظر بر ما چه ها رفت
بگو گردان حنذر کجا رفت ؟

دو کوهه دست آموز شهامت
کجا زد خيل گردان شهادت ؟

دو کوهه اي محل عشق و ايثار
بود خالي دگر گردان انصار

دو کوهه روز ما گشته شب تار
کجا بر پا شده گردان عمار ؟

دو کوهه گشته ام گردان قاسم
بسيجيان غيرتمند مسلم

دو کوهه باغ ما گرديده پرپر
کميل و مالک و گردان جعفر

دو کوهه گشته ائي خالي تو ديگر
ز گردان حبيب و هم ابوذر

شلمچه که از بلندي هايش بصره عراق به وضوع ديده مي شود ، يادگاري از دوران 8 سال دفاع مقدس است . تانک ها و نفربرهاي ايراني و عراقي که بر روي خاکريزها متوقف شده اند از زمان فرماندهاني همچون جهان آرا به يادگار باقي مانده است . در ابتدايي ترين قسمت اين منطقه برج ديدباني است و در همين بلندي است که اوج دلاوري ها رخ عيان مي کند . خاکريزها و سنگرهاي خالي انسان را به ژرفاي دليري مرداني که جانشان را در کف گرفته بوند فرو مي برد. منطقه هاي مين گذاري شده خاطره رشادت آناني که خود را بر روي مين مي افکندند تا سايرين از روي از جنازه هاشان عبور کنند در خيال زنده مي کند . خاک اينجا بوي رشادت و شهادت مي دهد چه آنکه همين خاک اشک هاي بسياري را بر گونه هاي بازديد کنندگان جاري مي سازد . کمي آن طرف تر از شلمچه پرچم ايران در کنار عراق افراشته شده تا مرز دو کشور مشخص شود. نيزارهاي سوخته نيز در گرماي هوا اشک ها را در چشم خشک ميکند.

                               سلامتی علمدارنور امام منصور مولای دل شکستگان بسیجی و سرورسیدعلی خامنه ای صلوات

ساقي امشب باده از بالا بريز       باده از خم خانه مولا بريز
باده اي بي رنگ و آتش گون بده         زان که دوشم داده اي افزون بده

اي انيس خلوت شبهاي من مي چکد نام تو از لب هاي من
محو کن در باده ات جام مرا کربلايي کن سرانجام مرا

يا علي درويش و صوفي نيستم

فاش ميگويم که کوفي نيستم

ياعلي لعل عقيقي جز تو نيست

هيچ درويشي حقيقي جز تو نيست

لنگ لنگان طريقت را ببين مردم دور از حقيقت را ببين

مست ميناي ولايت نيستم سرخوش از شهد ولايت نيستم

خيل درويشان دکان آراستند کام خود را تحت نامت خواستند

خلق را در اشتباه انداختند يوسف ما را به چاه انداختند

کيستند اينان رفيق نيمه راه وقت جانبازي به کنج خانقاه

فصل جنگ آمد تما شا گر شدند صلح آمد لاله پرپر شدند

دل به کشکول و تبرزين بسته اند بهر قتلت تيغ زرين بسته اند

موج ها از بس تلاطم کرده اند راه اقيانوس را گم کرده اند

يا علي بار دگر اعجاز کن

مشتهاي کوفيان را باز کن

باز کن چشمان نازآلوده را بنگر اين چشم نياز آلوده را

باز گو شعب ابي طالب کجاست آن بيابان عطش غالب کجاست

تا ز جور پيروان بوالحکم سنگ طاقت را ببندم بر شکم

تشنگي در ساغرم لب ريز شد زخم تنهايي فساد انگيز شد

آتشي افکند بر جان و تنم کين چنين بر آب و آتش مي زنم

تاول ناسور را مرحم کجاست مرحم زخم بني آدم کجاست

مرحم ما جز تولاي تو نيست يوسفي اما زليخاي تو کيست

شاهد اقبال در آغوش کيست؟ کيسه نان و رطب بر دوش کيست؟

کيست آن کس کز علي يادي کند بر يتيمان من امدادي کند

دست گيرد کودکان شهر را گرم سازد خانه هاي سرد را

اي جوانمردان جوان مردي چه شد? شيوه رندي و شبگردي چه شد؟

شيعگي تنها نماز و روزه نيست آب تنها در ميان کوزه نيست

کوزه را پر کن ز آب معرفت تا در او جوشد شراب معرفت

حرف حق را ازمحقق گوش کن وز لب قرآن ناطق گوش کن

گوش کن آواز راز شاه را صوت اوصيکم به تقو الله را

بعد از او بشنو ونظم امرکم تا شوي آگاه بر اسرار خم

خم تو را سر شار مستي مي کند بي نياز از هر چه هستي مي کند

هر چه هستي جان مولا مرد باش گرقلندر نيستي شبگرد باش

اي خروس بي محل آواز کن چشم خود بر بند و بالي بازکن

شد زمين لبريز مسکين و يتيم ما گرفتار کدامين هييتيم
با يتيمان چاره لا تقهر بود پاسخ سايل و لا تنهر بود

دست بردار از تکبر و ز خطا شيعه يعني جود و انفاق و عطا
باده مما رزقنا هم بنوش ينفقون نوش و در انفاق کوش

هم بنوش و هم بنوشان زين سبو لن تنالوا البرحتي تنفقوا
يا علي امروز تنها مانده ايم در هجوم اهرمن ها مانده ايم

يا علي شام غريبان را ببين مردم سر در گريبان را ببين
گردش گردونه را بر هم بزن زخم هاي کهنه را مرحم بزن

مشکها در راه سنگين مي روند اشک ها از ديده رنگين مي روند
مشکهاي خسته را بر دوش گير ا شکها را گرم در آغوش گير

حيدرا يک جلوه محتاج توام دار برپا کن که حلاج توام
جلوه اي کن تا که موسايي کنم يا به رقص آيم مسيحايي کنم

يک دوگام از خويشتن بيرون زنم گام ديگر بر سر گردون زنم
گام بردارم ولي با ياد تو سر نهم بر دامن اولاد تو

شيعه يعني شرح منظوم طلب از حجاز و کوفه تا شام وحلب
شيعه يعني يک بيابان بي کسي غربت صد ساله بي دلواپسي

شيعه يعني صد بيابان جستجو شيعه يعني هجرت از من تا به او
شيعه يعني دست بيعت با غدير بار ش ابر کرامت بر کوير

شيعه يعني عدل و احسان و وقار شيعه يعني انحناي ذوالفقار
از عدالت گر تو مي خواهي دليل ياد کن از آتش و دست عقيل

جان مولا حرف حق را گوش کن شمع بيت المال را خاموش کن
اين تجمل ها که بر خوان شماست زنگ مرگ و قاتل جان شماست

مي سزد کز خشم حق پروا کنيم در مسير چشم حق پر وا کنيم
اين دو روز عمر مولايي شويم مرغ اما مرغ دريايي شويم

شيعه يعني قسمت يک کاسه شير بين نان خشک خود با يک اسير
چيست حاصل زين همه سيروسلوک تاب وتاول چهره وچين وچروک

سالها صورت ز صورت باختيم تا ز صورت ها کدورت يافتيم
يک نظر بر قامتي رعنا نبود يک رسوخ از لفظ بر معنا نبود

گر چه قرآن را مرتب خوانده ايم از قلم نقش مرکب خوانده ايم
سوره ها خوانديم بي وقف و سکون کس نشد واقف به سر يسطرون

سر حق مستور مانده در کتاب عالمان علم صورت در حجاب
اي برادر عالمان بي عمل همچون زنبورند لاکن بي عسل

علمها مصروف هيچ و پوچ شد جان من برخيز وقت کوچ شد
از نفوذ نفس خود امداد گير سير معني را ز مجنون ياد گير

اي خوش آن جهلي که ليلايي شويم هر نفس لا گوي الايي شويم

تا به کي در لفظ ماني همچو من سير معني کن چو هفتادو دو تن

همچو يحيي گر نهي سر در طبق

سلام بر فرزند سرور اوصيا سلام بر فرزند فاطمه زهرا.س.

سلام بر فرزند خديجه کبري سلام بر فرزند سدره المنتهي

سلام بر فرزند جنت الماوي سلام بر فرزند زمزم و صفا

سلام بر انکه پيکرش به خون اغشته شد

سلام بر انکه احترام خيمه هايش نگه نداشتند

سلام بر انکه در غربت بالاترين است سلام بر سرور شهيدان

سلام بر پنجمين از اهل کسا سلام بر کشته شده به دست نابکاران

سلام بر انکه در کربلا ارام گرفت سلام بر پيشواي مذهب

سلام بر گريبانهاي پاره شده سلام بر لب هاي خشکيده از عطش

سلام بران ارواحي که روبده شدند سلام بر بدنهاي عريان

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM