چند روز پیش به اتفاق دوستان از سر دیوونگی به سمت سعادت آباد راه افتادیم . آخر خیابان تازه فهمیدیم چقدر سعادت داشتیم که بیایم و دیوونه دیوونه حسین ( ع ) بشیم .

سرم را بلند کردم , روی تابلو نوشته بود بیمارستان اعصاب و روان سعادت آباد , آیا تا به حال اونجا رفتی ؟

خیلی بهم بر خورد , مثل اینکه بهم فحش داده باشن , غیرتم به جوش اومده بود , نمی دونم چرا ؟ شاید تحمل این بیمارستان برام سخت بود , شاید باید روی آن تابلو می نوشتند بهشت خدا یا منزلگاه شهیدان زنده یا شاید هم عرش خدا روی زمین .

وقتی شنیدم منصوری اون جانباز سر افراز میگفت : ( برای دینم رفتم , برای مردم رفتم ) , نه هوشی در سر بود و نه عقلی تا بفهمم که این مردترین مردان چه می گوید ؟ وقتی میگفت انشاالله آقا بیاد , مثل این بود که معنای تازه ای از مهدویت زنده شده , یا مثل این بود که مهدی ( عج ) آماده ظهور بود , خون تازه ای در رگهایم جریان پیدا میکرد و معنای انتظار را می فهمیدم .

باور نمیکنید که چقدر دردناک بود وقتی که از جانبازی با آن همه جراحتی که بر او وارد شده بود پرسیدم که چرا رفتی ؟ و او گفت برای دینم رفتم و باز هم میروم چون فرمان امامه . وقتی یکی از این بهشتی ها میگفت وظیفه ام را تشخیص و انجام دادم از خودم پرسیدم راستی وظیفه ما چیست ؟ فرمان ما چیست ؟ نکند امام عصر در غربت صدایش بی لبیک بماند .

چقدر سوزناک می خواند محمد علی مهدی زاده اهل قم , همون بسیجی عارف و شهید زنده : خدایا اینجا کجاست ؟

من داستان اصحاب کهف رو شنیده بودم که وقتی فهمیدند پولشون دیگه ارزشی نداره از خدا خواستند مرگشون رو برسونه , مبادا این بچه ها مثل زهرا ( س ) دعای : ( عجل وفاتی ) بخوانند .

مبادا خانواده هایشان احساس حقارت کنند , هیچوقت یادم نمیره اون جانبازی رو که تعریف میکرد تو میدان ولی عصر ( عج ) از خانمی پرسیده بود : خانم شما چرا اینقدر شلوارت کوتاهه ؟ خانمه هم گفته بود : احمق بی شعور متحجر این ترقی و پیشرفته به این میگن کلاس و تمدن . راستی اگر بی حجابی و برهنگی تمدن و کلاس دارد پس حیوانات متمدن ترین و با کلاس ترین مخلوقات خدا هستند . خلاصه اینکه اون جانباز به تشنج افتاده بود و با برخورد بد پلیس مواجه شده بود ( لازم به ذکره که با اون خانم متمدن و با کلاس و مامور خاطی نیروی انتظامی شدیدا برخورد بعمل اومد تا برای هرزه های بی حجاب درس عبرت بشه )

راستی رفقا اینها چه کسانی هستند ؟ کلید ترقی ما ؟ سند پست و مقام ما ؟ سند غیرت امت حزب الله ؟ آدمهایی که فقط به درد بستری شدن در بیمارستانها میخورند ؟

مگر نه اینکه هنوز که هنوز است در دانشگاههای ایران عده ای رشته باستانشناسی می خوانند تا استخوانهای پوسیده سربازان هخامنشی و سلجوقی و مغولان را کشف کنند ؟ ولی مگه این بچه ها سند زنده انقلاب نیستند ؟ مگر اینها واسطه نان و آب پشت میز نشینها نیستند ؟ پس چرا باید زیر آوار فراموشی دفن شوند ؟ مگر ما به شهدا بدهکار نیستیم ؟ باور نمیکنید وقتی یکی از این جانبازان بزرگوار بهم گفت : اخوی با انقلابی که به دست شما سپردیم چه کردید ؟ خدا شاهده که از خدا طلب مرگ کردم .

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM